Akşamüstü eve döner dönmez, Kerem kapıda Işıl’ı gördü. Gözleri ateş gibi yanıyordu, “Özledim,” diye fısıldadı, kollarını boynuna doladı. Salona kadar öpüşerek gittiler, tişörtler yere saçıldı. Işıl koltuğa yaslandı, eteğini sıyırdı. Kerem arkadan yaklaştı, kayganlaştırarak yavaşça götten girdi – derin, ritmik. Işıl’ın inlemeleri odayı doldurdu, elleri yastığı sıktı. Hızlandılar, ter içinde doruğa ulaştılar. Titreyerek boşaldılar, sarılıp yattılar. Kalp atışları yavaşladı, evleri o an tutkulu bir cennetti.
on Ocak 24, 2026
