Abdullah, Alanya’daki kale manzaralı otelin en tepedeki penthouse suitini gece yarısı check-in yaptı. Kibariye’ye “manzaraya karşı bir şeyler içelim” diye attı mesajı. Kapıyı açtığında sadece siyah bir havlu beline sarılıydı, omuzları terle ıslanmıştı. Kibariye içeri girer girmez çantasını koltuğa fırlattı: “İçki mi? Senin niyetin başka yerlerde belli.”Oda loş, balkondan Akdeniz’in gece dalgaları duyuluyordu, ışıklar şehri altın rengine boyamıştı. Abdullah havluyu çekip attı, Kibariye’yi cam korkuluklara yasladı. İnce elbisesini sıyırıp külotunu yana çekti. Kibariye ellerini cama dayadı, bacaklarını ayırdı. Abdullah arkadan tek hamlede içine girerken inledi, cam buğulandı, ter damlaları yere aktı.
on Ocak 31, 2026
