Ömer ve Elif, kitap okudukları sessiz bir akşamın ardından birbirine daha da yaklaştı. Bakışlarının derinliğinde yılların samimiyeti vardı. Elif hafifçe gülümseyip Ömer’in elini tuttu; bu temas, paylaşmak istedikleri özel bir yakınlığın davetiydi. Yatak odasına geçtiler, her hareket yavaş ve bilinçliydi. Hazırlık aşaması, sabırla ve birbirinin ihtiyaçlarını hissederek geçti. Karşılıklı rıza ve derin bir güven, anın her saniyesine hâkimdi. Birleştiklerinde, sadece bedenler değil, yıllardır biriken duygular da buluştu.
