Fırat ve Ferda, akşamın geç saatlerinde mutfak tezgahında yan yana duruyorlardı. Bulaşık yıkamanın sıradan ritmi, ansızın durdu. Fırat’ın eli, Ferda’nın ıslak parmaklarına dokundu. Bu temas, gün boyu süren bir gerilimin çözülüşü oldu. Bir anlık bakışma yeterliydi. Acele etmeden, sessizce yatak odasına geçtiler. İlk öpüşme, tuzlu kahve ve bekleyişin tadını taşıyordu. Yavaş, amaçlı dokunuşlarla giysiler bir bir düştü. Hazırlık, karşılıklı bir merak ve sabırla, neredeyse törensel bir ciddiyetle yapıldı. Ferda’nın nefesi, Fırat’ın göğsüne sıcak bir buğu gibi yayıldı. Birleştiklerinde, yeni keşfedilen bir uyumun şaşkınlığını ve heyecanını yaşadılar.
on Ocak 3, 2026
