Cemre ve Müzeyyen, bir akşamüstü şehirdeki dairelerinde yalnız kalınca, havayı ısıtmaya karar verdiler. Loş ışıklı yatak odasında, şarap kadehleri masada ışıldarken, Cemre, “Bu gece alev alalım!” dedi, uzun kızıl saçları omzuna dökülürken gözleri kıvılcımlandı. Müzeyyen, “Hadi, coşalım!” diye kıkırdadı, esmer dalgaları yastığa dağılırken dudakları şehvetle kıvrıldı. Hafif lo-fi müzik fonda akarken ipek gecelikler yere süzüldü; tenleri kırmızı şarap ve yasemin kokusuyla doldu. “Yatağı tutuşturalım!” diye fısıldadı Müzeyyen, sesi titrek bir arzuyla yükseldi.
on Ocak 12, 2026
